Gorące tematy: Powstanie Warszawskie Ryszard Opara: „AMEN” Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
860 postów 7041 komentarzy

Talbot

Talbot - Całym sercem strzeżmy dziedzictwa Narodu

Znaki zakazane- Polska Walcząca

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Według Google symbol Polski Walczącej jest „znakiem hitlerowskim”

 

 

To, co często wydaje się powszechnie znane, nie zawsze takie jest. Przykład ulicznej ankiety, którą przeprowadził na ulicach Warszawy Filip Chajzer pokazał, iż młodzi Polacy mają problemy ze wskazaniem znaczenia historycznych symboli. Warto zatem tę wiedzę uzupełnić.

Czerwona gwiazda

czerwona gwiazda

Pięcioramienna gwiazda barwy czerwonej po rewolucji październikowej stała się jednym z symboli komunizmu. Wedle różnych interpretacji jej ramiona mają symbolizować pięć palców u dłoni proletariusza albo pięć kontynentów.

Na swoich mundurach nosili go czerwonoarmiści, malowano ją także na sowieckim sprzęcie wojskowym. Stosowały ją także inne komunistyczne armie.

W okresie ZSRR była również szeroko stosowana na flagach i herbach sowieckich krajów satelickich. Jednym z nielicznych krajów bez takiej symboliki była Polska Rzeczpospolita Ludowa. Dziś czerwona gwiazdy jest obecna m.in. na fladze Korei Północnej.

Przykład:

Radziecki czołg T-34 z namalowaną na wieży czerwoną gwiazdą

Radziecki czołg T-34 z namalowaną na wieży czerwoną gwiazdą

Falanga

Falanga

Symbol przedstawiający ramię trzymające miecz wywodzi się z XVI w., gdy podobny emblemat stosowała flota kaperska okresu panowania Zygmunta Augusta. W okresie międzywojennym zaczęły go stosować środowiska narodowej demokracji, w tym Stronnictwo Narodowe. Dziś posługuje się nimi Obóz Narodowo-Radykalny i Narodowe Odrodzenie Polski. Tradycję kaperską kontynuuje Marynarka Wojenna RP, która znak falangi ma na swoim proporcu.

Przykład:

Zjazd członków Stronnictwa Narodowego (SN) w Poznaniu w 1937 roku. Na proporczyku trzymanym przez jednego z członków widać symbol "Falangi"

Zjazd członków Stronnictwa Narodowego (SN) w Poznaniu w 1937 r. Na proporczyku trzymanym przez jednego z członków widać symbol „Falangi”

Gwiazda Dawida

gwiazda dawida

Sześcioramienna gwiazda złożona z dwóch zachodzących na siebie trójkątów równoramiennych, zwana przez Żydów Gwiazdą Dawida, jest jednym ze starożytnych symboli państwa izraelskiego. Od 1897 r. była godłem syjonizmu, czyli ruchu postulującego utworzenie państwa żydowskiego na terytorium starożytnego Izraela. W czasie II wojny światowej generalny gubernator Hans Frank nakazał wszystkim Żydom powyżej 12. roku życia nosić na prawym ramieniu opaski z Gwiazdą Dawida, co w jego zamyśle miało ich upokarzać i odcinać od zastraszanego społeczeństwa. Dziś Gwiazda Dawida znajduje się na fladze Izraela, jest także jednym z symboli Holocaustu.

Przykład:

zydzilubelscypraca3

Żydówka z opaską na prawym ramieniu

Polska Walcząca

polska walczaca

Znakiem Polski Walczącej jest symbol w kształcie kotwicy składającej się z połączonych ze sobą liter „P„ i „W„, w taki sposób, że litera „P” umieszczona jest nad środkiem litery ”W”. Jest to wzór, który został wyłoniony w drodze konkursu zorganizowanego przez Biuro Informacji i Propagandy KG AK. Wygrała go Anna Smoleńska. Jednak spór, co do jego autorstwa nie jest rozsrzygnięty. Nie mniej dzięki łatwości jego wykonania szybko stał się popularną, acz ryzykowną formą oporu wobec okupanta. Chyba najsłynniejszym propagatorem tego symbolu stał się Jan Bytnar, który zasłynął namalowaniem znaku Polski Walczącej na pomniku Lotnika w Warszawie, znajdującego się niedaleko siedziby SS i Gestapo.

Zgodnie z ustawą Sejmu RP symbol Polski Walczącej stanowi dobro ogólnonarodowe i podlega ochronie należnej historycznej spuściźnie Rzeczypospolitej Polskiej, a za jego publiczne znieważanie grozi kara.

Przykład:

Kotwica znak Polski Walczącej namalowany przez Jana Guta na placu Unii Lubelskiej w Warszawie. Po przeciwnej stronie cokołu Kotwicę namalował Jan Bytnar ps. Rudy.

Kotwica, znak Polski Walczącej namalowany przez Jana Guta na placu Unii Lubelskiej w Warszawie

Sierp i młot

Hammer_and_sickle.svg

Sierp i młot, podobnie jak czerwona gwiazda, po rewolucji październikowej stały się jednym z symboli komunizmu. Sierp symbolizuje pracę rolnika, młot pracę robotnika, którzy mają urzeczywistniać ideę dyktatury proletariatu.

W 1917 r. Włodzimierz Lenin i Anatolij Łunaczarski zorganizowali konkurs na projekt radzieckiego znaku. Zwycięski okazał się znak przedstawiający sierp i młot umieszczony na globusie, w promieniach słońca, otoczony wieńcem zboża, z górującą nad całością czerwoną gwiazdą. Dodatkowo pomiędzy kłosami znajdowała się czerwona wstęga z napisem w sześciu językach „Proletariusze wszystkich krajów świata, łączcie się!”.

W okresie ZSRR był szeroko stosowany na flagach i herbach sowieckich krajów satelickich. Jednym z nielicznych krajów bez takiej symboliki była Polska Rzeczpospolita Ludowa. Do dziś sierpa i młotu m.in. używa w swoim logo rosyjska linia lotnicza Aerofłot.

Przykład:

Radziecka flaga z sierpem i młotem trzepocząca nad zdobytym w 1945 r. Berlinem

Radziecka flaga z sierpem i młotem trzepocząca nad zdobytym w 1945 r. Berlinem

SS

SS

Symbol przypominający podwójną czwórkę lub błyskawicę tak naprawdę wywodzi się z pisma runicznego i oznacza „Sig”, czyli zwycięstwo. Używali go SS-mani, nosząc ten znak na swoich hełmach, sygnetach i patkach kołnierzowych.

SS, czyli Sztafeta Ochronna (Schutzstaffel), powstało w listopadzie 1925 roku. Założycielem tego wyodrębnionego z SA oddziału był Adolf Hitler. Celem SS była przede wszystkim ochrona osoby Wodza i wieców partyjnych. Pod koniec wojny stała się dominującą organizacją w Trzeciej Rzeszy. 6 stycznia 1929 roku dowódcą SS został Heinrich Himmler i pełnił tę funkcję aż do końca wojny. W swoich czarnych mundurach i z godłem w kształcie trupiej główki, SS-mani uważali się za elitę czy „arystokrację” ruchu. Himmler ustanowił niezwykle rygorystyczne zasady przyjmowania kandydatów do tej organizacji, wprowadzając specjalne karty rasowe, gdzie należało podać m.in. informacje na temat cech fizycznych.

W 1933 roku założono Główny Urząd SS do spraw Rasy i Osadnictwa, który odegrał istotną rolę w tworzeniu polityki rasowej. SS zarządzała obozami koncentracyjnymi, a w trakcie wojny także całą siecią obozów pracy przymusowej. Tym, czym wsławiły się dywizje SS, była brutalność i zaciętość w walce. Dodać należy, że organizacja ta jest odpowiedzialna za liczne okrucieństwa i zbrodnie wojenne.

Przykład:

Żołnierz 12 Dywizji Pancernej SS Hitlerjugend z symbolem SS na patkach na kołnierzyku

Żołnierz 12. Dywizji Pancernej SS Hitlerjugend z symbolem SS na patkach kołnierzowych

SS Totenkopf

totenkopf ss

Totenkopf jest niemieckim słowem, które oznacza trupią głowę. Prezentuje ludzką czaszkę z umieszczonymi za nią piszczelami. Symbol kojarzy się przede wszystkim z niemieckimi oddziałami SS i Waffen-SS. Używał ich w swoich oddziałach komendant Stabswache Julius Schreck, a gdy te zostały przekształcone w Schutzstaffel (SS) przyjęły tę symbolikę. Oficerowie SS Totenkopf nosili umieszczony przede wszystkim na swoich czapkach oraz patkach kołnierzowych.

Warto wiedzieć, że Totenkopf stosowały także przed II wojną światową polskie oddziały, jak m.in. Dywizjon Jazdy Ochotniczej „Huzarzy Śmierci”.

Przykład:

Heinrich Himmler (na pierwszym planie po lewej) w czapce z symbolem Totenkopf

Reichsführer-SS Heinrich Himmler (na pierwszym planie po prawej) w czapce z symbolem Totenkopf

 Swastyka

swastyka

Co prawda choć swastyka wywodzi się z sanskrytu i oznacza „przynoszący szczęście”, to dziś kojarzy się przede wszystkim z symbolem nazistowskich Niemiec. Ideolodzy narodowosocjalistyczni tworząc doktrynę III Rzeszy starali się, aby wszystko miało wymiar symboliczny, odnoszący się do Pierwszej Rzeszy średniowiecznych cesarzy niemieckich i Drugiej Rzeszy, którą utworzył Otton von Bismarck w 1871 roku, kiedy doszło do zjednoczenia Niemiec.

Termin „III Rzesza” został ukuty przez narodowosocjalistycznego pisarza Moellera van den Brucka w 1923 roku i został przyjęty przez nowy reżim. 12 marca 1933 roku w tych „nowych Niemczech” flaga ze swastyką została uznana za flagę państwową. Autorem pochodzącego z 1920 roku projektu, przedstawiającego czarną swastykę w białym kole otoczonym jaskrawą czerwienią, był sam Hitler.

Swastyka była mistycznym symbolem wywodzącym się z Azji i, jak wspomniano, wierzono, że przynosi szczęście. Pod koniec XIX wieku przejęły ją te grupy niemieckiego ruchu narodowego, które identyfikowały się z rzekomymi „aryjskimi” korzeniami, sięgającymi tysiące lat wstecz. Hitler adaptując swastykę odwrócił jej ramiona: z lewa w prawo, zmieniając wówczas jej wymiar symboliczny. Zgodnie z hinduistyczną legendą miał to być symbol nieszczęścia.

Szare Szeregi

szare szeregi

Znak Szarych Szeregów to połączenie tradycyjnego symbolu harcerstwa: lilijki z kotwicą Polski Walczącej. Szare Szeregi były powołaną 27 września 1939 r. konspiracyjną organizacją Związku Harcerstwa Polskiego. Jednym z głównych działań członków organizacji była tzw. mała dywersja polegająca na malowaniu patriotycznych symboli, czy kolportowaniu ulotek. Jej członkowie zasłynęli także akcjami zbrojnymi. Najbardziej znanym czynem jest ten dokonany pod Arsenałem, w trakcie którego uwolniono Jana Bytnara „Rudego” i dwudziestu innych więźniów.

Znak Spadochronowy

cichociemni

Znak Spadochronowy na polecenie gen. Władysława Sikorskiego w 1941 r. wykonał Marian Walentynowicz, znany rysownik, autor komiksu o przygodach Koziołka Matołka. Wzór spadającego do walki orła zaczerpnął z zaprojektowanej przez siebie okładki książki Ziemia gromadzi prochy Józefa Kisielewskiego. Chcemy, by orły naszych sztandarów zwycięsko spadały na wroga, zanim spoczną na swej oswobodzonej ziemi – głosił rozkaz gen. Sikorskiego.

Prawo noszenia znaku bojowego mieli tylko żołnierze, którzy brali udział w bojowej akcji spadochronowej. Po trzech latach dodano do szponów orła wieniec laurowy. W 1954 r. z inicjatywy polskich kombatantów nieco przekształcony znak, z dodaną do środka wieńca kotwicą Polski Walczącej, stał się symbolem cichociemnych. Takich odznak jest tylko 316, czyli tyle, ilu było cichociemnych.

Przykład:

Poczet sztandarowy Samodzielnej Brygady Spadochronowej

Poczet sztandarowy Samodzielnej Brygady Spadochronowej

 

https://historia.org.pl/2015/05/01/10-symboli-historycznych-ktore-kazdy-polak-znac-powinien/

 

Polak, który przy pomocy wyszukiwarki Google chce się dowiedzieć, jak wyglądają hitlerowskie symbole, może doznać szoku. Oprócz znanej wszystkim swastyki i symboli III Rzeszy, wśród grafik pojawia się znak... Polski Walczącej, czyli powstańcza kotwica.

Po wpisaniu haseł „znak hitlerowski” oraz „znaki hitlerowskie” w wyszukiwarce Google obeznany w Polskiej historii internauta może się zdziwić, bowiem jego oczom ukaże się znak Polski Walczącej.

 

Symbol powstańczej „kotwicy” jest dla Polaków świętością, a według wyszukiwarki Google zakwalifikowany jest jako symbol nazistowskich Niemiec.

 

Co prawda, każdy znający historię II wojny światowej Polak, gdy zobaczy to na własne oczy, tylko popuka się w czoło, jednak należy pamiętać, że z internetu korzysta wielu młodych ludzi, czy dzieci. Używają go także do nauki i zdobywania informacji, stąd niebezpieczeństwo, że „wujek Google” może wprowadzić w błąd internautę poszukującego wiedzy o hitlerowskich Niemcach czy Powstaniu Warszawskim.

 

Źródło: telewizjarepublika.pl

KOMENTARZE

  • Do artykułu Republiki
    https://telewizjarepublika.pl/imgcache/750x400/c/uploads/news/desktop6_2.jpg
  • Coś tu nie tak
    Jak to jest z tymi "polskimi symbolami narodowymi"?
    Ktoś skomercjalizował stmbol polski walczącej i zabronił jego używania przez Polaków. Nie można nawet nakleić nalepki na samochód z tym symbolem, bo można zapłacić mandat,
    Czy my Polacy wstydzimy się polskiej historii?
    Dlatego "ukryty" symbol PW jest w Google w jednym szeregu z symbolami hitlerowskimi.
    Amerykanie noszą swoje stmbole narodowe, nawet na skarpetkach.
    A Rosjanie na ulicach noszą bolszewickie koszulki biało-niebieskie, albo z sierpem i młotem.
  • Jak powstała „Kotwica” – słynny symbol Polski Walczącej?
    Połączone litery „P” i „W” tworzą jeden z najpopularniejszych symboli patriotycznych. Czy wiecie jednak jak przebiegała historia tworzenie słynnej „Kotwicy” i kto był jej autorem?

    Od początku istnienia Polskiego Państwa Podziemnego, władze konspiracyjne poszukiwały stylizacji graficznej mogącej zostać wykorzystanej w propagandowej walce z okupantem. Biuro Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK ogłosiło konkurs na takie przedstawienie, które byłoby łatwe do wykonania, a jednocześnie na tyle sugestywne stanowiąc, by stanowiło wyrazisty znak polskiego podziemia. W konkursie wyłoniono dwie prace: „dwa miecze grunwaldzkie” i „Kotwicę” wykonaną z połączenia liter „P” i „W”. Ostatecznie wygrała „Kotwica”.

    16 kwietnia 1942 r. w „Biuletynie Informacyjnym” został opublikowany artykuł o coraz większej popularności znaku malowanego na murach w różnych miejscach Warszawy. Autor tekstu dawał do zrozumienia, że w przedstawieniach tego symbolu jest: „chęć pokazania wrogowi, że mimo wszystko – nie złamał naszego ducha…”.

    Na temat autorstwa „Kotwicy” toczyła i toczy się dyskusja. Pracownik Biura Informacji i Propagandy Komendy głównej AK, Władysław Bartoszewski, w artykule opublikowanym w 1959 r. w „Stolicy”, twierdził, że pomysł graficznego przedstawienia złączonych liter P i W pojawił się „w gronie kobiet zorganizowanych w Wawrze”. Na temat faktu, że znak „Kotwicy” został wyłoniony w drodze tajnego konkursu zorganizowanego przez Komisję Propagandy Okręgu Warszawa ZWZ, wypowiedział się Czesław Michalski w swoich wspomnieniach Wojna warszawsko-niemiecka. Pamiętnik wawerczyka (Warszawa 1971). Wspomniał on, że na konkurs nadesłano 27 prac, z których wyłoniono dwie spełniające warunki regulaminu. Jedną ze stylizacji graficznych był właśnie znak „Kotwicy”. Zdaniem Michalskiego symbol został opracowany w jednym z żeńskich zespołów harcerskich, a jego pomysłodawczynią miała być Anna Smoleńska „Hanka”. Postać wybitnej działaczki harcerskiej jako twórczyni znaku „Kotwicy” powszechnie przyjęła się w opinii publicznej i w środowisku historyków-amatorów oraz publicystów.

    Sprawa autorstwa znaku nie została jednak wyjaśniona. Znany publicysta i historyk dr Waldemar Łysiak opublikował w 1981 r. w „Stolicy” fragment listu Heleny Górnickiej, w którym autorka utrzymywała, że autorem znaku był warszawski plastyk Jan Michał Sokołowski, przyjaciel harcmistrza Aleksandra Kamińskiego (autora Kamieni na szaniec). Podobnie uważał Stanisław Dryja Wysocki, który powołując się na spotkanie polskich plastyków w kawiarni w piwnicy Zachęty w 1942 r., przytaczał ich twierdzenie, że autorem znaku jest Jan M. Sokołowski. Do autorstwa Sokołowskiego skłania się także wybitny badacz codzienności okupacyjnej Warszawy, prof. Tomasz Szarota, który opublikował na ten temat krótki esej w „Polityce” 23 marca 2002 [nr 12 (2342)]. Jego zdaniem, jest wysoce prawdopodobnym, że twórcą znaku „Kotwicy” był właśnie Sokołowski. Plastyk był bowiem bliskim przyjacielem Aleksandra Kamińskiego (szef Biura Informacji i Propagandy Okręgu Warszawa ZWZ w latach 1941 – 1944, a jednocześnie naczelny redaktor „Biuletynu Informacyjnego”), a oprócz tego Sokołowski i Kamiński mieszkali blisko siebie na Żoliborzu i jak twierdziła córka Kamińskiego, prof. Ewa Rzetelska-Feleszko (zm. 2008 r.), ich rodziny często się odwiedzały. Jan M. Sokołowski ponad wszelką wątpliwość był autorem graficznego przedstawienia szabli na tle otwartej książki, która to stylizacja znajdowała się w winiecie „Biuletynu Informacyjnego”, możliwe, że był autorem ostatecznej formy graficznej znaku „Kotwicy”, który pojawił się w gazecie, choć pomysł samego znaku mógł być autorstwa Anny Smoleńskiej.

    Warunki konspiracji uniemożliwiły w czasach powojennych poznanie rzeczywistego twórcy. Ostatnia żyjąca pracowniczka redakcji „Biuletynu Informacyjnego” pamiętająca konkurs na Znak Polski Walczącej, prof. Maria Straszewska, skłania się do prawdopodobnego autorstwa Anny Smoleńskiej „Hanki”.

    W warunkach konspiracyjnych znak „Kotwicy” stał się podstawowym symbolem graficznym Polskiego Państwa Podziemnego, jego wymowa wiązała się przede wszystkim z niezłomnością narodu i jego niezachwianą walką z okupantem, a także stanowiła alegorię silnego, trwałego zakorzenienia w wartościach moralnych i tradycjach niepodległościowych. Przedstawianie znaku dawało nadzieję i krzepiło serca. Jego wykonywanie stawało się jednak czymś więcej niż przesłaniem ideologicznym, gdyż umieszczanie go na zdobycznym sprzęcie niemieckim w czasie Powstania Warszawskiego określało status własnościowy pojazdów i broni służących Powstańcom. Warto zaznaczyć, że komendant AK, gen. Stefan Rowecki „Grot” wydał rozkazy o upowszechnianiu „Kotwicy” jako symbolu sabotażu i dywersji Armii Krajowej. W rozkazach z 18 lutego i 13 marca 1943 r. nakazywał, aby akcje przeprowadzane przez AK były sygnowane tym właśnie znakiem.

    W okresie okupacji niemieckiej „Kotwica” była najczęściej malowana przez harcerzy z Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”. Dwie warszawskie „Kotwice” były najsłynniejsze: na werandzie cukierni Lardellego i cokole pomnika Lotnika.

    Po wojnie symbol Polski Walczącej pojawił się w odznaczeniach: Krzyż Armii Krajowej, Warszawski Krzyż Powstańczy. W 1994 r. metalową „Kotwicę” o wysokości 12 metrów umieszczono na Kopcu Czerniakowskim. W 2003 r. Znak Polski Walczącej został umieszczony na budynku PAST-y przy ul. Zielnej 39, gdzie mieści się siedziba Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Znak Kotwicy pojawił się także na ścianie widokowej Muzeum Powstania Warszawskiego i w logo muzeum. Liczne stylizacje znaku widnieją na sztandarach organizacji kombatanckich, a także na sztandarach i naszywkach mundurowych kilkudziesięciu współczesnych jednostek wojskowych, które dziedziczą tradycję formacji konspiracyjnych.

    https://www.1944.pl/artykul/jak-powstala-kotwica-slynny-symbol-p,4633.html
  • @Talbot 18:29:21
    Obecnie symbol składa się z litery D i kotwicy
    http://niepodległy.pl/#/84/czy-kazdy-widzi-to-co-ja/
  • @interesariusz z PL 20:43:25
    ,,Niepodległy" to troszku przesada, skoro podlega (conajmniej Pani Słupianek) pod Watykan.
  • @Oracz 21:42:18
    Nie będę się wypowiadał, skończyłem z krytyką witryn i ich marnych techniczno-funkcjonalnych rozwiązań.

    Zamieściłem tutaj odsyłacz, ponieważ nie chciałem przeklejać, ponadto, data upublicznienia jest też istotna.
  • @interesariusz z PL 21:45:40
    Ale oczywiście życzę im jak najlepiej, z podległości pod macierz nierządnic i obrzydliwości ziemi. Tej ziemi, można, a nawet powinno się wyzwolić, czego z całego serca życzę, nie tylko Pani Słupianek.
  • władza bała się kotwicy
    naród przebąkiwał, że w "wolnej polsce" czuć jakiegoś okupanta (potworne państwo polskie wymierzone w obywateli) i warto by używać jakiegoś symbolu.
    Żółte kamizelki we francji pokazały, czym jest zwykły symbol kamizelki i spokojne protesty. Mikron wysyłał na nich sprzedajne oddziały policji, prowokatorów, bili starsze kobiety bo ta nędza bała się żółtej kamizelki i normalnego dialogu z narodem. Władza się boi. Kradną, rabują, oszukują własne narody. Boją się że ich ktoś rozliczy. To dlatego zaczęli grozić ludziom w sprawie znaku polski walczącej. A na pewno warto by ten znak nosić na znak oporu przed katolicką i europejską głupotą.
  • A to swastyki, w krajach słowiańskich, z początku wieku XX. Mial od kogo kopiować je Hitler
    ... no i Lenin, który pomysł na swastykę Armii Czerwonej do r. 1923 (oraz Narodowego Banku Bolszewickiej Rosji w r. 1918) prawdopodobnie przywiózł z Podhala, gdzie przez 2 lata mieszkał:

    http://markglogg.eu/wp-content/uploads/2019/07/20.-Patroni-PAN-w-Z-nem.jpg

    http://swastika.cba.pl/polska_img/Sanok.jpg

    http://swastika.cba.pl/polska_img/4pp.jpg

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

ULUBIENI AUTORZY