Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
750 postów 6171 komentarzy

Talbot

Talbot - Całym sercem strzeżmy dziedzictwa Narodu

Harcerze drugiej konspiracji!

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Młodzi Polacy w walce z komunizmem

 

Przysięgam uroczyście na Krzyż Chrystusowy, na prochy poległych za świętą sprawę braci i na własny honor, że Wiary i Ojczyzny nigdy się nie wyrzeknę, że na hasło całej mej pracy będę miał „Bóg Honor i Ojczyzna”, a tym samym będę gorliwym katolikiem i Polakiem, idąc pod sztandarami Krzyża Chrystusowego i Białego Orła, że zawsze bronił będę prawdziwej wolności i niepodległości Polski, że za Wiarę i Ojczyznę gotów będę w potrzebie życie oddać, że miłość Boga i Ojczyzny będę wpajał innym, że nigdy nie zapomnę, czym było i czym powinno być harcerstwo polskie, że bronił będę od upadku pięknych idei prawdziwego harcerstwa, że pięknych tych idei należycie będę przestrzegał i wpajał je innym, że całą swą pracą służąc Bogu i Polsce, będę dążył do odrodzenia prawdziwego harcerstwa polskiego, pociągając w ten sposób do tej służby młodzież polską. Tak mi dopomóż Bóg!

W powyższych słowach zamykało się uroczyste przyrzeczenie Podziemnej Organizacji ZHP „Orlęta”, jednej z licznych struktur harcerskich, funkcjonujących w kontrze do komunistycznej rzeczywistości okresu powojennego. Co istotne, treść przysięgi ogłoszono w czerwcu 1950 roku, tj. w okresie, w którym zbrojny opór przeciwko nowej „władzy” słabł. Na miejsce żołnierzy AK czy NSZ wchodziły jednak nowe pokolenia młodych Polaków, często stanowiących już roczniki z lat trzydziestych, które wierzyły, że kontynuując tradycję walki ze zniewoleniem, służą sprawie polskiej niepodległości.

Czynny udział polskich harcerzy w działaniach konspiracyjnych ma swoje korzenie w okresie okupacji niemieckiej, kiedy to członkowie harcerstwa tworzyli najbardziej elitarne i ideowe formacje w ramach Związku Walki Zbrojnej, a później Armii Krajowej. Ze względu na poświęcenie w bojach z najeźdźcą, których kulminacyjnym punktem była akcja „Burza”, kwiat polskiej młodzieży poniósł ogromne straty. Formalnie znane nam wszystkim Szare Szeregi przestały istnieć wraz z rozwiązaniem AK w styczniu 1945 roku. W okresie powojennym ci, którym udało się przetrwać, bardzo często podtrzymywali opór przeciwko rządowi narzuconemu przez Moskwę. Harcerze czynili to, wstępując do organizacji ogólnokrajowych, takich jak „NIE”, Hufce Polskie czy Wolności i Niezawisłości, jak również pomniejszych, często tworzonych lokalnie, np.: Drużyna im. J. Wiśnowieckiego w Mielcu, Bataliony Harcerstwa Polskiego, Białe Sokoły, Harcerski Ruch Oporu, Harcerska Organizacja Podziemna, Harcerze Armii Krajowej, Wojskowa Niepodległościowa Organizacja „Orlęta”, Zakonspirowany Związek harcerstwa Polskiego, Zielone Brygady i wiele innych.

W licznych rozkazach możemy zauważyć dążenie do zachowania woli oporu oraz doskonalenia sprawności harcerskich przydatnych do prowadzenia walki zbrojnej. W „aktualnych zadaniach harcerstwa” nakreślonych przez harcmistrza Witolda Sawickiego w roku 1945 czytamy: W całym społeczeństwie, a szczególnie pośród nas młodych musi panować duch walki!

Komuniści doskonale zdawali sobie sprawę, że młodzi Polacy skupieni w ruchu harcerskim będą stanowili zagrożenie dla narzucanego przez nich ustroju. Przejaw tej świadomości stanowi m.in. treść korespondencji funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego – pisma Julii Brystygierowej do Józefa Goldberga vel Różańskiego: Uważam, że w związku z ostatnimi reakcyjnymi wystąpieniami znacznej części młodzieży harcerskiej celowym jest wszczęcie procesu przeciwko grupie działaczy tajnej organizacji H.P. [„Harcerstwo Polskie”], która w ostatnim okresie swej działalności rozwinęła szeroką działalność w legalnym ZHP.

 

Konsekwencją akcji MBP było aresztowanie i wyrok przeciwko członkom kierownictwa „Harcerstwa Polskiego” wydany w dniu 24 lutego 1947 roku, w którym skazano naczelnika organizacji – Witolda Sawickiego, oraz naczelniczkę Halinę Sadkowską odpowiednio na 8 i 3 lata więzienia. Choć wyrok nie był w porównaniu do innych orzeczeń sądów komunistycznych surowy, to jednak trzeba wziąć pod uwagę, że opierał się na samej tylko przynależności do podziemnego harcerstwa. Miał też za zadanie rozbić struktury organizacyjne hufców poprzez odebranie młodzieży kierownictwa.

Podobnie sytuacja miała się z procesem harcmistrza Kazimierza Grendy, z tym że w stosunku do niego orzeczono najwyższy wymiar kary. Stało się tak m.in. dlatego, że hm. Grenda był członkiem WiN, który uchodził w oczach komunistów za strukturę znacznie bardziej niebezpieczną. Wprawdzie wyrok później zmieniono na karę więzienia, ale skazany harcmistrz nie wytrzymał nerwowo trudów śledztwa i doznał w celi ataku serca. Jako ważne źródło zachowała się sama treść wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Łodzi z dnia 15 stycznia 1947 roku oraz uzasadnienie – komunistyczne, cyniczne, pozwalające na odebranie życia harcerzowi i polskiemu patriocie. Warto przyjrzeć się mu choćby po to, by zobaczyć, jak w majestacie prawa dokonywały się zbrodnie czerwonych sędziów. Wyrok stanowił: Oskarżonego Grendę Kazimierza uznać winnym popełnienia przestępstw z art (…) dokonanych w ten sposób, że w czasie od sierpnia 1945 r. do 11 listopada 1946 r. na terenie woj. łódzkiego, będąc asystentem Głównej Szkoły Handlowej w Łodzi jednocześnie pełnił funkcję prezesa okręgu nielegalnej organizacji „WiN”, mającej na celu usunięcie przemocą ustanowionych organów władzy zwierzchniej Narodu oraz przemocą zmienić ustrój Państwa Polskiego, jednocześnie rozpowszechniając nielegalną prasę „Wolność i Niezawisłość”, „Polskie Słowo”, „Honor i Ojczyzna” oraz wizerunki nawołujące do popełnienia zbrodni stanu i za to na mocy art. (…) Sąd skazał go na karę śmierci, utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze oraz przepadek całego mienia na rzecz Skarbu Państwa. Dalej w uzasadnieniu wskazano: Zadaniem osk. Grendy było kolportowanie nielegalnej prasy winowskiej jak „Honor i Ojczyzna”, „Polskie Słowo”, „Wolność i Niezawisłość” oraz wszelkiego rodzaju ulotek i wizerunków ośmieszających obecną rzeczywistość oraz zmierzających do zerwania dobrych sąsiedzkich stosunków z bratnim Narodem ZSRR. Chciałbym w tym miejscu zwrócić uwagę, że harcmistrza Kazimierza Grendę skazano na śmierć w zasadzie tylko z uwagi na funkcję pełnioną w strukturze WiN oraz fakt kolportowania prasy podziemnej. O skrajnej ideologiczności wyroków komunistycznych świadczą fragmenty, w których sędziowie powoływali się na takie aspekty jak naruszanie „przyjaźni z bratnim narodem ZSRR”.

Lista poległych i skazanych w okresie powojennym harcerzy jest bardzo długa, stąd przywołanie ich wszystkich przekracza ramy tego tekstu. Należy jednak wskazać, że oprócz dowódców najsurowsze kary otrzymywali także najmłodsi członkowie organizacji podziemnych. Wszyscy oni stanowili przykład nieopisanej wierności oraz przywiązania do harcerskich wartości służby Bogu i ojczyźnie.

Pamiętajmy zatem, że konspiracja harcerzy to nie tylko Szare Szeregi okresu okupacji niemieckiej. To także bardzo liczne organizacje działające w czasie powstania antykomunistycznego, które za cel postawiły sobie kontynuowanie walki z obcym zniewoleniem. 

 

Napisane przez Maciej Bełc

https://polskaniepodlegla.pl/magazyn-patriotyczny/item/14318-harcerze-drugiej-konspiracji-mlodzi-polacy-w-walce-z-komunizmem

KOMENTARZE

  • Między oporem a przystosowaniem – harcerstwo w czasach PRL
    https://histmag.org/grafika/thumbs/1_600x358_thb_141540.jpg

    Harcerstwo wydawało się idealnym środowiskiem do szerzenia komunistycznej propagandy, jednak wielu jego członków nie wyrzekło się dawnych ideałów. Jak wyglądała działalność tego ruchu w PRL?

    Rok 1945, mimo podpisanej kapitulacji Niemiec, był początkiem ciężkiego okresu dla polskiego społeczeństwa. Pozostawione samemu sobie w zniszczonym kraju, na nowo musiało ono nauczyć się codzienności i odbudować swoje życie, które zrujnowały lata wojny. Nie chodzi tylko o indywidualne przypadki, ale o całe organizacje i społeczności. Jednym z nich było polskie harcerstwo, które po sześciu latach boju musiało ponownie stanąć do walki – tym razem z niebezpieczeństwem nadciągającym ze wschodu.

    https://histmag.org/miedzy-oporem-a-przystosowaniem-harcerstwo-w-czasach-prl-13446

    Wioski potiomkinowskie
    Wioski potiomkinowskie, wsie potiomkinowskie – określenie pochodzące od nazwiska gubernatora Nowej Rosji Grigorija Potiomkina, używane w odniesieniu do mistyfikacji, oszustwa, mającego na celu wywarcie dobrego wrażenia i ukrycie prawdziwej natury sytuacji.

    https://img6.dmty.pl//uploads/201311/1385051423_kuyozj_600.jpg

    https://img4.dmty.pl//uploads/201508/1438937233_emsekk_600.jpg

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

ULUBIENI AUTORZY